คุณวอชเลท

posted on 05 Sep 2009 22:47 by champcpe in chapter

หมายเหตุ : นางมารร้ายในเจแปน เป็นเรื่องยาว หากท่านเพิ่งหลงเข้ามา กรุณากดที่ Chapters  เพื่อให้สามารถติดตามเรื่องราวทั้งหมดได้ตั้งแต่ต้นจนปัจจุบันอย่างมีอรรถรสครับ

.....

 


 

คุณวอชเลท

                ไม่รู้ว่าด้วยฮอร์โมนตัวไหน ที่ทำให้เวลาขับถ่าย ขนาดพื้นที่ความคิดของเรามักจะกว้างขวางกว่าปกติ

                อาจจะเป็นไปได้ว่า เมื่ออวัยวะด้านล่างปลดปล่อยปฏิกูลแล้ว อวัยวะด้านบนอย่างสมองก็อยากจะปลดปล่อยไอเดียบ้าง

                บางไอเดียที่คิดได้ในห้องน้ำ อาจจะไม่เข้าท่าเอาเสียเลย บางไอเดียอาจจะเหลวไหลไร้สาระ แต่ผมว่าในทางกลับกัน ก็น่าจะมีไอเดียดีๆ จำนวนไม่น้อย ที่ผุดขึ้นในพื้นที่แห่งความสุขขนาดหนึ่งตารางเมตรแห่งนี้

                คนญี่ปุ่น ต้องเป็นชนชาติที่เข้าถึงแก่นความจริงข้างต้นอย่างแน่นอน, พวกเขาจึงทำนุบำรุงให้ห้องน้ำเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์และดีต่อสุขภาพสมองของเรา, ผมคิดขณะเข้าใช้ห้องหนึ่งของโรงแรมนิวชูโอ

                ปลดสัมภาระนอกกายเรียบร้อย เราก็ต้องเปลื้องสัมภาระในกายกันบ้าง, จริงมั้ย! (อี๋แหวะ)

               

                สายตาผมจดจ้องสิ่งไม่มีชีวิตในโรงแรมอยู่นาน

                มันเป็นอวตารหนึ่งของส้วมไฮเทค พอดูออกว่าเป็นอวตารรุ่นไม่ใหม่นัก อายุอานามคงไม่ต่ำกว่าห้าปี อย่างไรก็ดี ความน่าเกรงขามแบบหุ่นยนต์ประกอบร่างจากขบวนการห้าสีของมันก็ไม่ได้ร่วงโรยไปตามอายุ

                 สิบปุ่มบนแผงควบคุมด้านขวามือพูดภาษาญี่ปุ่นทั้งหมด มีสัญลักษณ์มาให้เดาความได้เล็กน้อยพอเป็นพิธี ปุ่มหนึ่งเป็นรูปน้ำพุกำลังจุมพิตบั้นท้ายชายไม่ทราบชื่อ อีกปุ่ม, รูปน้ำพุหยอกล้อกับสัญลักษณ์ห้องน้ำหญิง อีกปุ่ม, รูปน้ำวนหรือก้นหอยนี่หละ อีกปุ่ม, ดูไม่ออก ที่เหลือ, สลักตัวอักษรคันจิ ทุกปุ่มมีอักษรเบรลล์ตอกกำกับ เพื่ออำนวยความสะดวกให้ผู้พิการทางสายตา แต่กับชายไทยไร้ความรู้อย่างผมแล้ว, เหล็กนูนเหล่านั้นไม่ช่วยอะไร

                สวัสดีครับ, คุณส้วมญี่ปุ่น, ผมทักทายด้วยไมตรีจิต

                เขาตอบกลับมา "โอฮะโย โกไซมัส!"

                เราเริ่มต้นบทสัมภาษณ์จากจุดนั้น

                ส้วมญี่ปุ่น: ก่อนจะเริ่มสัมภาษณ์ ช่วยเปลี่ยนชื่อเรียกฉันเป็น ‘วอชเลท' (Washlet) ก่อนละกัน เรียกว่าส้วมญี่ปุ่นแล้วมันฟังดูยังไงๆ ก็ไม่รู้น่ะ จั๊กจี้และไม่มีคลาสเอาเสียเลย

                ผม: อ้าว แล้วคุณแตกต่างกับส้วมทั่วไป จนจะต้องเรียกชื่อแยกกันขนาดนั้น? เหยียดกัน?

                วอชเลท: ก็มีบ้าง เป็นเรื่องของศักดิ์ศรีแบบลูกผู้ชายน่ะ นายไม่เข้าใจหรอก

                ผม: รู้ได้ไงว่าผมจะไม่เข้าใจ

                วอชเลท: เพราะนายไม่ใช่คนญี่ปุ่น

                ผม: โอเค, แต่ผมก็เห็นว่าส้วมญี่ปุ่น ก็ไม่ได้เป็นวอชเลทอย่างคุณทั้งหมด ถูกไหม

                วอชเลท: นั่นก็ถูก หลักๆ แล้วพวกเราแบ่งออกเป็นสองแบบใหญ่ๆ คือแบบหัวโบราณ กับแบบหัวใหม่ นายคงจะเคยเห็นแบบหัวโบราณในการ์ตูนมาก่อนใช่ไหม ที่เป็นแบบนั่งยองๆ กับพื้น ฟากหนึ่งเป็นโครงขึ้นมากันฉี่เปื้อน?

                ผม: เคยเห็น ในฉากชนบท หรือฉากอดีตอะไรอย่างนี้

                วอชเลท: แบบนั้นไม่ค่อยมีให้เห็นทั่วไปแล้ว ในสถานีรถไฟใหญ่ๆ อาจจะมีแบบหัวโบราณสักห้องหนึ่ง ให้คนที่ไม่สะดวกใจกับพวกเราได้มีใช้ ที่บอกว่าไม่สะดวกใจ เพราะบางคนก็บอกว่า นั่งยองๆ แบบนั้นน่ะ บริหารกล้ามเนื้อได้ดีกว่า บางคนก็ต่อต้านพวกเรา เพราะทนกับความคิดที่ก้นของตัวเอง จะต้องสัมผัสกับร่องรอยไออุ่นที่หลงเหลือของก้นคนอื่นไม่ได้ บอกว่าสกปรก

                ผม: แล้วมันสกปรกจริงมั้ย

                วอชเลท: ก็ไม่หรอก ก็กลัวกันไป สำหรับเรา เราว่าแบบนั่งยองๆ น่ะ น่ากลัวจะสกปรกมากกว่าเสียอีก ลองคิดดูว่าสมมติของเสียของนาย ไม่ซื่อสัตย์ต่อแรงดึงดูดของโลก ทำมุมซ้ายบ้าง ขวาบ้างดูสิ แล้วขาใครจะเปื้อน น่องใครจะมีคราบ ก็น่องนาย ขานายนั่นแหละ ที่จะสกปรกด้วยของสกปรกของนายเอง แค่คิดก็อุบาทว์แล้วว่ามั้ย

                ผม: พอแล้ว (โบกมือวุ่นวาย) แล้วนี่ถ้านับในตระกูลวอชเลท ที่คุณแสนจะภูมิใจด้วยกันแล้ว คุณถือว่าตัวเองอยู่ในแนวหน้ามั้ย ทันสมัยมั้ย

                วอชเลท: ไม่ (ตอบทันที) เด็กรุ่นใหม่ๆ เดี๋ยวนี้เกิดขึ้นมาเยอะ เพราะตลาดวอชเลทมันก็ใหญ่พอดูน่ะนะ (ครุ่นคิด) อย่างตัวแพงที่สุดที่เรารู้จักก็แอดวานซ์มาก มีปุ่มสี่สิบกว่าปุ่ม ราคาห้าพันเหรียญสหรัฐ

                ผม: จะมีปุ่มมากขนาดนั้นไปเพื่ออะไร?

                วอชเลท: มันมีฟังก์ชั่นเยอะ ทั้งปรับอุณหภูมิน้ำ อุณหภูมิที่นั่ง ปรับความแรงของน้ำ องศาให้พอเหมาะพอดี เลือกชนิดน้ำเป็นสบู่แบบต่างๆ เป่าแห้ง ปะแป้ง ปรับอากาศหลังเข้าใช้ ฉีดยาฆ่าเชื้อ ส่งเสียงร้องได้

                ผม: ส่งเสียงร้องได้! ส่งเสียงร้องทำไม?

                วอชเลท: ก็เวลาคนเข้าห้องน้ำ ถ่ายหนักถ่ายเบา มันก็จะมีเสียงที่ไม่พึงประสงค์ อย่าง ปู้ด ป้าด แปร้ด ออกมา จนอาจจะทำให้คนข้างนอกจินตนาการตามได้เลยว่ามื้อก่อนเรากินอะไรมาใช่มั้ย

                ผม: ไม่ต้องอธิบายละเอียดก็ได้นะ

                วอชเลท: โอเค, ก็นั่นแหละ, ที่บางรุ่นของพวกเรา ต้องส่งเสียงร้องก็เพื่อกลบเสียงพวกนี้ บ้างก็ใช้เสียงนกร้อง บ้างก็ใช้เสียงน้ำไหล บ้างก็ครีเอทกว่านั้นคือให้นำเครื่องเล่นเอ็มพีสามมาต่อได้ ถ่ายไปก็ฟังเพลงไป มีความสุขซะไม่มีหละ

                ผม: แล้วอย่างปุ่มพวกนี้ของคุณล่ะ (ชี้ด้านข้าง) เอาไว้ทำอะไรบ้าง ผมอ่านตัวคันจิไม่ออก (จริงๆ ก็อ่านภาษาญี่ปุ่นทั้งหมดไม่ออกนั่นแหละ) ช่วยอธิบายหน่อยสิครับ

                วอชเลท: ...

                ผม: วอชเลท?

                วอชเลท: ...

                สัญญาณขาดหายไปซะแล้ว ก่อนเขาจะตอบคำถามที่สำคัญที่สุดให้กับผม

                ม่ายยยยยย!!!

                ผมต้องทดลองปุ่มทั้งหมดเองหรือนี่, ก้นของเราจะพังไหม, มือหนึ่งก็เอื้อมกดแผงควบคุม ความตั้งใจคือไล่มาจากปุ่มซ้ายสุด, เพลงประกอบจากหนังทริลเลอร์ฉากฆาตกรรมดังขึ้นขณะที่นิ้วของผมสัมผัสพลาสติกนูนปุ่มแรกนั้น

                เออ จั๊กจี้ดีแฮะ, อู้ว! อุ่น!, เฮ้! ปุ่มนี้มันสำหรับผู้หญิงนี่, โอ้ย! ร้อน!, อ๊าก! เย็น!, นี่มันปุ่มเซ็ตติ้ง เอาล่ะสิ ออกจากเมนูนี้ยังไงล่ะทีนี้, ออกสิ, ออก!, อะ หาวิธีออกเจอละ, ปุ่มกดชักโครกอยู่ไหนหว่า, อันนี้, ไม่ใช่, อันนั้น, ไม่ใช่ กลายเป็นสองหัวฉีด, อันนู้น, เจ็บ!

                อันโน้น, ซ่า.. โครก...

                เสียงจากห้วงสวรรค์ดังยาว โล่งใจ!

                ผมบอกลาคุณวอชเลทและบอกว่าจะมาเยี่ยมอีกครั้งในตอนเย็น โค้งให้เขาสิบห้าองศา จัดแจงแต่งตัวให้เหมาะสม ออกจากห้องน้ำ เห็นมิสเอ็กซ์กำลังยืนกอดอก (ซึ่งเสริมด้วยโครงเหล็ก) รออยู่อย่างมีน้ำอดน้ำทน

                "ทำไมนานจังแก" เธอถาม

                 "คุยกับส้วมไม่รู้เรื่องอะ" ผมยิ้มเขินน้อยๆ  แล้วก้มงุดๆ เดินนำหน้าเธอไป ด้วยความไม่แน่ใจว่าปุ่มที่กดไปเมื่อกี้ ล้างก้นได้สะอาดกี่เปอร์เซ็นต์!

 

พบ "นางมารร้ายในเจแปน" ได้ทุกๆ สองวัน 
อ่านแล้วชอบไม่ชอบอย่างไร คอมเมนต์ไว้ได้ครับผม :-)

สำหรับผู้ที่ติดตามความมารของนางมารร้าย ยังไม่หมดแค่นี้แน่นอนครับ
แต่ว่าช่วงนี้เป็นช่วงลมสงบสักระยะก่อนที่พายุลูกใหญ่จะมาเน้อ ให้ได้พักหายใจหายคอกันบ้าง :-D

Comment

Comment:

Tweet

ประทับใจส้วมที่ญี่ปุ่นมากค่ะ ปุ่มเยอะ กดกันสนุกเลย

แต่ส้วมราคาห้าพันเหรียญนี่ก็...

#32 By geminigem on 2009-12-02 00:32

อยากลอง แต่ก็เสียวแฮะsad smile

ปล.เสียงประกอบตอนลองกดปุ่มนี่ฮาจริงๆค่ะ รู้เลยว่ากดปุ่มไหนมั่งsad smile
ปล2.ฮามิสเอ็กซ์ยืนกอดอกเสริมโครงเหล็กconfused smile

#31 By canta+! on 2009-09-12 21:32

ส้วมเป็นเรื่องสำคัญ

confused smile confused smile confused smile

#30 By h|b|b on 2009-09-08 02:37

ส้วมเค้าครีเอทดีจริงๆconfused smile
โอ ส้วมไฮเทค

#28 By MEISANMUI™ on 2009-09-07 19:01

เหอๆ ก่อนไปญี่ปุ่น สิ่งหนึ่งที่ต้องศึกษา คือ"วิธีการใช้ washlet" ซะก่อน

big smile big smile

#27 By -ChaChaCha- on 2009-09-07 16:14

ในที่สุด... !!!!!

ซับบาธก็อัพเดทนางมารร้ายจนถึงปัจจุบันจนได้...

รอติดตามตอนต่อไปละค้าบบบบบบopen-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile

#26 By ซับบาธ... on 2009-09-07 09:39

เห็นแล้วคงอึไม่ออก

#25 By p l a on 2009-09-06 22:09

คุณวอชเลทเป็นมิตรดีนะฮะ!

^^

#24 By Daisuke*-0- on 2009-09-06 17:51

คุยกับคุณ washlet ด้วยภาษาอะไรค่ะเนี่ย
คุยกันรู้เรื่องด้วย.. อิอิ ;p

แต่ก็ดีแล้วค่ะ.. ถ้ามิสเอ็กซ์ยังอาละวาด
แม้แต่ตอนกำลังสนทนากะคุณ washlet
ก็น่ากลัวเกินไปแล้ว~ = ="

#23 By littlegiftz on 2009-09-06 16:43

sad smile พี่ลองซะเยอะขนาดนั้น สะอาดแน่นอนอะ

#22 By หมูทอดซามะ on 2009-09-06 16:30

อยากลองมั่ง cry

#21 By engineerpraew on 2009-09-06 16:13

น่ากัววววววว....

#20 By on 2009-09-06 16:13

เหมือนจะนั่งสบายแต่แอบเครียดจะกดปุ่มไหนดี
นึกภาพมิสเอ็กซ์น่าจะมีอะไรหนุก ๆ กับวอชเลทไม่แพ้กันเนอะconfused smile

#19 By ไอ้แป้น : i-phan on 2009-09-06 13:41

เสียคนั้งนึงค่าซ่อมแพงมั้ยเนี่ยopen-mounthed smile
คุณวอชแลท
ืำืทำไมทิ้งทุ่นกันแบบนี้เล่า า !!

จู่ๆ นึกจะชิ่งก็ไปซะงั้นน น

ตอนนี้มิสเอ๊กซ์ไม่ค่อยมีบทบาท
สบายใจ ไม่ค่อยลุ้นมากเท่าไหร่

แต่ของเค้าดีจริง ๆ นะนี่ !
Hi-Tech ไปซะทุกอย่างเชียวbig smile

#17 By バカ 【シッキ 】™ on 2009-09-06 12:27

นึกถึงเก้าอี้หมอฟัน sad smile

#16 By guitartom on 2009-09-06 11:13

sad smile มีอะไรให้ลุ้นได้ตลอด

รออ่านต่อนะค่ะ

#15 By finch on 2009-09-06 10:29

ส้วมญี่ปุ่นไฮเทคดีนะคะ
เมื่อไหร่บ้านเราจะมีมั่ง

#14 By namnampai on 2009-09-06 09:57

ทันสมัยมากๆ ก็กลัวจะใช้ไม่เป็น


sad smile

#13 By caffeineaddict on 2009-09-06 09:56

โดนมิส x กับ ส้วมหลอนซ๊า

#12 By on 2009-09-06 08:23

อ่านทีเดียว 11 ตอนรวด สนุกดีค่ะ confused smile

#11 By NOOPLOY^-^ on 2009-09-06 02:30

ิอิิอิ กดหมดทุกปุ่มเลยปะคะเนี่ยsad smile

#10 By Variety-Phet on 2009-09-06 02:22

ฮ่าๆๆๆๆ
เจ๋งดีจังคับ :D

#9 By sage_nu on 2009-09-05 23:59

แหม่ ช่างเปรียบเปรยนักมาสเตอร์แชมป์

คุยกับส้วมconfused smile

#8 By Ruchesmowse on 2009-09-05 23:32

ตอนไป เจอแบบนี้มาเหมือนกันค่ะ!!!!!
ทำความรู้จัก(กดปุ่มเล่น)กันสักพักเลยล่ะ ...

เคยปวดแล้วจะเข้าห้องน้ำที่สถานีรถไฟ ... ไปเจอแบบพวกหัวโบราณ ... ถึงขั้นต้องขออั้นต่อไปดีกว่าเลย ... ไม่ไหวๆ ... T w T
มันต้องนั่งยองแบบราบเรียบติดพื้นยิ่งกว่าของบ้านเราซะอีก

#7 By dreamy on 2009-09-05 23:28

ถ้าเสียคงซ่อมแพงมาก
เพราะข้างในคงมีแผงวงจรเพียบ

ในส้วมน่าจะมีโน๊ตบุคซักเครื่อง
จะได้ควบคุมผ่านโน๊ตบุค
รองรับได้หลายๆภาษา และมีตัวแปรภาษาด้วย

big smile
ตอนไปที่ญี่ปุ่น ไม่มีโอกาสได้ทดสอบส้วมไฮเทคครับ sad smile

#5 By SkyKiD on 2009-09-05 23:20

ฮ่าๆ ตอนที่ไปก็ติดใจส้วมญี่ปุ่น
ถึงขนาดต้องเอามาเขียนเป็นเอนทรี่เช่นกัน

ปล. ตอนนี้เมืองไทย Cotto เค้าก็เอาเข้ามาขายแล้วนะ
ตัวนึงราวๆแสนกว่าบาท sad smile

#4 By บองเต่า on 2009-09-05 23:11

อยากลอง

#3 By Akara_gat on 2009-09-05 23:10

เย้! มาทันคนแรก
อัพดึกจังค่ะ


ส้วมทันสมัยเกินก็จั๊กกะจี้เนอะ
เคยเจอที่เมืองไทยบ้าง
เลยได้ทำหมางเมินไปใช้แบบธรรมดาสบายใจกว่าอ่ะ

#2 By Bxjapan on 2009-09-05 23:08

เทคโนโลยีมีอยู่ในทุกที่จริงๆ นะคะ เนี่ย

big smile