อะตอมแห่งวัยเด็ก

posted on 07 Sep 2009 22:28 by champcpe in chapter

หมายเหตุ : นางมารร้ายในเจแปน เป็นเรื่องยาว หากท่านเพิ่งหลงเข้ามา กรุณากดที่ Chapters  เพื่อให้สามารถติดตามเรื่องราวทั้งหมดได้ตั้งแต่ต้นจนปัจจุบันอย่างมีอรรถรสครับ

 

 

 

อะตอมแห่งวัยเด็ก

 

ยังไม่ทันจะได้รู้จักโรงแรมนิวชูโอ เราก็รุดออกมาก่อนเสียแล้ว ด้วยตารางเที่ยววันนี้ที่บุ๊คไว้ เต็มเอี้ยด!

                ถึงตารางบนกระดาษจะแน่นฟิตเบียดกระเสียรแค่ไหน, สติเราไม่แน่นตาม, ถ้ามันเป็นสสารวัตถุ ตอนนี้อาจล่องลอยไปกับอากาศแบบเปิดแอร์แรงสุดของเมืองโอซาก้า

                เรากอดตัวเองก้มหน้าฝ่าลมที่โบกกระหน่ำมาอย่างไม่เห็นใจใยดี เห็นในหนังในซีรีส์, คงสวยอยู่, คงเป็นภาพโรแมนติก ประมาณว่าก้อนกระดาษหนังสือพิมพ์ ถูกพัดพลิ้วระริกด้วยลมรื่น หยอกล้อกับกระเบื้องตามรายทาง มุ่งหน้าสู่ดวงตะวันอันสดใสยามเช้า ค่อยเฟดตัวอักษร ซึซึคุ ซึ่งบรรจงวางไว้ที่มุมขวาล่างแล้วปิดรายการได้ ผู้กำกับสั่งคัต

                ไม่เลย! หลอกลวงอะ! ของจริงไม่โรแมนซ์ โบรแมนซ์ หรือแมนซ์ไหนๆ ทั้งนั้น! หนาวซะจนหินปริขนาดนี้!

                จุดหมายของเราคือเกียวโต เมืองเก่า ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากโอซาก้ายี่สิบกว่านาที

 

                ขอสารภาพว่าตอนเด็กๆ ผมคิดว่าเกียวโตเท่ากับโตเกียว!

                "ก็ชื่อมันคล้ายกันซะขนาดนั้นนี่นา" ผมวัยเด็กท้วงความยุติธรรม

                เอ้า คล้ายก็คล้าย!

 

                ไม่คล้ายเลย.

                ถ้าเปรียบเทียบกับเมืองไทย โตเกียวคงเป็นจังหวัดอะไรไปเสียมิได้นอกจากกรุงเทพมหานคร ส่วนเกียวโตนั้นผมว่าน่าจะเป็นอยุธยา เมืองเก่าของเราแต่ก่อน

                ด้วยความที่มีวัดจำนวนมาก (มากกว่าหนึ่งพันหกร้อยห้าสิบแห่ง) และศาลเจ้าอีกสี่ร้อยกว่าแห่ง ทำให้เกียวโตเป็นเมืองที่เจริญรุ่งเรืองทางวัฒนธรรมถึงขีดสุด เจริญขนาดที่ได้รับการยกเว้นจากการทิ้งระเบิดจากฝ่ายสัมพันธมิตรในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ขณะที่เมืองใหญ่อื่นๆ ถูกตีแตกจนราบเป็นหน้ากลอง

                นั่นถือเป็นโชคดีของประเทศญี่ปุ่น และของโลกแล้วหละ (ยิ่งไปกว่านั้น เป็นโชคดีของผมในวันนี้ด้วย)

                เมื่อออกจากสถานีรถไฟเจอาร์เกียวโต ซึ่งมีรูปลักษณ์เป็นสัตว์ประหลาดโครงเหล็กอันมหึมา ไม่เข้ากับความเก่าแก่ของเมือง, นอกจากอากาศหนาวเหน็บพร้อมแสงแดดแรงจ้า สันนิษฐานว่าพระพายกับพระอาทิตย์ที่นี่ทีมเวิร์คคงไม่ค่อยดี, อีกสิ่งหนึ่งที่ต้อนรับเราคือรูปปั้นเจ้าหนูอะตอม ผมวิ่งปราดเข้าไปหาเขาเหมือนเด็กๆ แล้วผมก็สังเกตว่า สีหน้าของอะตอมเหมือนคนที่ผ่านโลกมามาก

 

                อะตอมเป็นหุ่นยนต์ที่เกิดมาจากไข่ที่ชื่อว่าความเศร้า

                พ่อ (หรือผู้สร้าง) สร้างเขาขึ้นมาด้วยจุดประสงค์เดียว - การแทนที่ - แทนที่ลูกชายผู้เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุรถชน

                การมีชีวิตอยู่เพื่อแทนที่ใครอีกคน ก็เป็นเรื่องที่น่าเศร้าพอแล้ว แม้แต่สัตว์เลี้ยงอย่างสุนัข ถ้ามันมีปัญญาพอที่จะรู้ว่า เราซื้อมันมาเพื่อแทนที่ตัวเก่าที่เพิ่งตายจากไป มันก็คงเศร้าไม่ต่างจากมนุษย์

                หลังจากสร้างเสร็จใหม่ๆ จิตใจของด๊อกเตอร์เทนมะ พ่อของอะตอม ก็ได้รับการเยียวยาและเริ่มกลับมาสู่ความปกติ แต่ไม่นานนัก เขาก็พบข้อบกพร่องที่เลวร้ายข้อหนึ่ง

                นั่นคืออะตอมไม่เจริญเติบโต เขาจะเป็นเด็กไปตลอดกาล

                หญิงสาวบางคนอาจจะอิจฉาและเห็นเป็นข้อดี ดีสิ ชั้นจะได้สวยใสเริ่ดอย่างนี้ตลอดไป โฮะ โฮะ โฮะ, แต่ด๊อกเตอร์เทนมะไม่เห็นอย่างนั้น เขากลับรู้สำนึกว่า อะตอมไม่ใช่มนุษย์, ไม่เคยเป็น และไม่มีทางที่จะได้เป็น, ถึงแม้ลักษณะภายนอกแทบจะแยกไม่ออกจากเด็กชายวัยสิบขวบอย่างไรก็ตาม

                จากรักกลายเป็นเกลียด ด๊อกเตอร์เทนมะสภาวะอารมณ์เป็นดั่งเข็มที่ถูกตีกลับ เมื่อรู้ว่าสิ่งที่ตัวเองเชื่อมาตลอดนั้นมันไม่ใช่

                ในที่สุดเขาก็ขายอะตอมทิ้งให้คณะละครสัตว์ ด้วยเหตุผลว่าไม่อยากเห็นหน้าอีกต่อไป

                โถ!

                โปรดอย่าลืมว่าถึงจะเนื้อเรื่องจะเหมือนรายการวงเวียนชีวิตมากเท่าใด, นี่เป็นการ์ตูนเด็ก!

 

                เรื่องของอะตอม มีบางอย่างที่ทำให้ผมนึกถึงเวอร์ชั่นจริงของนิทานกริมม์

                หนูน้อยหมวกแดงเป็นพวกชอบมีเซ็กส์กับสัตว์, สโนไวท์แก้แค้นราชินีใจโหดด้วยการให้ใส่รองเท้าเหล็กที่ถูกตีจนร้อน, เจ้าหญิงนิทราถูกพ่อแท้ๆ ข่มขืน นั่นคือสิ่งที่ถูกเล่าขานกันมาก่อนที่พี่น้องกริมม์จะนำมาปรับให้ ‘เหมาะสม' กับเด็ก โดยตัดทอนความรุนแรงและเซ็กส์เกือบทั้งหมดออก ก่อนที่วอลต์ ดิสนีย์ จะนำนิทานของกริมม์มาเคลือบด้วยช็อคโกแล็ตหวาน โรยผงฟรอสติ้งอีกสักหน่อย เพิ่มนางฟ้าใจดี เพิ่มสัตว์น่ารักพูดได้ เพื่อส่งออกขายทั่วโลกอีกทอดหนึ่ง

                นิทานไทยจริงๆ แล้วก็โหดร้ายไม่แพ้ฟากตะวันตก ลูกสาวถูกบังคับให้กินเนื้อแม่แท้ๆ ที่กลายร่างเป็นปลาบู่, พระอภัยมณีก็มีนิสัยเสียเหมือนหนูน้อยหมวกแดง คือโปรดปรานการร่วมเพศกับสัตว์ (และยักษ์)!

                ผมไม่แน่ใจว่าทำไมเวอร์ชั่นออริจินัลของนิทานเหล่านี้จึงได้มีความโหดร้ายแฝงอยู่ไม่น้อย อาจจะเป็นเพราะที่แท้แล้ว มันไม่ได้เป็นนิทานสำหรับเด็ก หรืออาจจะเป็นเพราะคนสมัยก่อนไม่แบ่งแยกเด็กกับผู้ใหญ่ เห็นว่า ‘เด็กก็คือผู้ใหญ่ตัวเล็กๆ คนหนึ่ง'

                หรืออาจเป็นเพราะพวกเขาไม่เห็นประโยชน์ที่จะปิดบังความเลวร้ายของโลก ปิดหูปิดตาไม่ให้เด็กรู้เรื่องรู้ราว ไม่เห็นว่าจะต้องรอจนเด็กอายุสิบแปดปี ยี่สิบปี ถึงจะอนุญาตให้เข้าผับเข้าบาร์ได้

                หรืออาจเป็นเพราะพวกเขารู้ว่า การที่จะสอนให้เด็กรู้จักความสุขได้นั้น ก่อนอื่นต้องสอนให้รู้จักความทุกข์เสียก่อน

                ผมไม่แน่ใจ

 

หมายเหตุท้ายเรื่อง

* เกียวโต เทซึกะ โอซามุ เวิลด์ นิทรรศการของผู้วาดเจ้าหนูอะตอม ตั้งอยู่ภายในตึกสถานีรถไฟเกียวโต  ประกอบไปด้วยโรงฉายภาพยนตร์อนิเมชั่น กิฟต์ช็อป และห้องสมุดเล็กๆ

* ส่วนพิพิธภัณฑ์การ์ตูน เทซึกะ โอซามุ จริงๆ นั้นตั้งอยู่ที่เมืองทาคาระซึกะ จังหวัดเฮียวโกะ (อยู่ระหว่างโกเบกับโอซาก้า) ถ้าชื่อเมืองคุ้นๆ ก็เพราะว่าเมืองนี้เป็นต้นกำเนิดคณะละครทาคาระซึกะ ซึ่งเป็นคณะละครหญิงล้วนที่โด่งดังที่สุดในญี่ปุ่น

ภายในพิพิธภัณฑ์ รวบรวมผลงานของเทซึกะ โอซามุ ไว้มากมายทั้งเรื่องเจ้าหนูอะตอม แบล็กแจ็ก ฮิโนโทริ วิหคเพลิง และเรื่องอื่นๆ นอกจากนั้นยังเก็บรักษาของใช้ส่วนตัว อาทิ แว่นตา หมวก รูปภาพ และปากกาเขียนการ์ตูนของเขาอีกด้วย

 

พบ "นางมารร้ายในเจแปน" ได้ทุกๆ จันทร์ พุธ ศุกร์  
อ่านแล้วชอบไม่ชอบอย่างไร คอมเมนต์ไว้ได้ครับผม :-)

Comment

Comment:

Tweet

น่าอ่านมากครับ

#30 By ลมูล on 2012-04-10 00:15

ทักทายครับผม

#29 By วรกาล on 2012-04-10 00:02

ขอบคุณเนื้อหาดีๆนะครับ

#28 By narong on 2012-04-10 00:01

บรรยายซะเห็นภาพเชียวsad smile

#27 By AF7FAnClub on 2012-03-05 15:18

เคยรู้มาอยู่บ้างเหมือนกันค่ะ ว่าการ์ตูนของดิสนีย์ตัดทอนเรื่องโหด ๆ ออกจากนิทานของพี่น้องกริมม์

แต่เพิ่งรู้นี่เองว่ามันมีเวอร์ชั่นโหดกว่าของโหดกว่าด้วย

จำได้ว่าตอนเด็ก ๆ ช็อคกับเรื่องนางสิบสองมากค่ะ ที่นางสิบสองกินลูกตัวเอง

จะยังไงก็ตาม เราว่านิทานเด็กเป็นแบบทุกวันนี้ก็ดีแล้วแหละ

#26 By geminigem on 2009-12-02 00:40

เคยสับสนโตเกียวกับเกียวโตอยู่เหมือนกันค่ะconfused smile


ปล.นิทานกริมส์น่ากลัวมาก อ่านแล้วตกใจว่าจริงรึนี่!!

#25 By canta+! on 2009-09-26 15:25

เพิ่งรู้ที่มาของเรื่องอะตอมเอาก้ตอนนี้
เครียดกว่าที่คิดเยอะเลย อ่า

#24 By PEACE on 2009-09-10 00:24

เพิ่งมาอ่านรวดเดียววันนี้ สนุกดีค่ะ
การไปญี่ปุ่นครั้งแรก แต่กลับทำให้นึกถึงความทรงจำวัยเด็กได้ (เพราะดูการ์ตูนมาก? 55) คงเป็นความรู้สึกที่ดีพิลึกนะ

เรื่องนิทานโหดๆของคนสมัยก่อนเนี่ย ฉันก็ไม่รู้หรอกนะคะจุดประสงค์ที่แท้จริงน่ะ แต่มันคงสอนคนให้กลัวและไม่กล้าทำผิดได้ง่ายและมากกว่าการ์ตูนค่ายมิกกี้เม้าส์ บวกกับเด็กสมัยก่อนก็ต้องเผชิญโลกเร็วกว่ามั้งคะ
ขอภาพประกอบด้วยสิคะ

เพิ่งเคยรู้เรื่องอะตอม
เห็นหน้ายิ้มรื่นดูมีความสุขไม่รู้ว่าชีวิตน่าสงสารจัง

#22 By Bxjapan on 2009-09-08 19:35

ตอนเด็กชอบดูเรื่องเจ้าหนูอะตอมมาก ๆ เลย
ตอนนี้ก็ยังชอบอยู่นะ
big smile

#21 By PANTHONG on 2009-09-08 18:56

โอะ ไม่เคยรู้เลยว่า พวกนิยายฝรั่งมันจะมีเบื้องหลังสุดโหดขนาดนั้นsad smile

#20 By หมูทอดซามะ on 2009-09-08 17:37

โอ้วว ตอนนี้หนัก!!cry

#19 By Ruchesmowse on 2009-09-08 13:57

"นิทาน" ในสมัยโบราณคือเรื่องเล่าที่ไว้ถ่ายทอดสู่กันฟังรอบกองไฟ จากหมู่บ้านหนึ่งไปยังอีกหมู่บ้านหนึ่งโดยนักเดินทางซึ่งบางคนก็มีอาชีพเล่านิทาน เรื่องเล่ารอบกองไฟนี้ไม่แบ่งเด็กผู้ใหญ่ เพราะคนมีความคิดว่า ‘เด็กก็คือผู้ใหญ่ตัวเล็กๆคนหนึ่ง'

#18 By on 2009-09-08 11:51

แต่เห็นเค้าบอกว่ามีนิทานกริมม์ต้นฉบับอันนึงน่ะค่ะ
ก่อนที่ดิสนีย์จะนำมาโรยฟอสติ้ง
คือ... เค้าบอกว่าสโนวไวท์โดนคอร์เซตรัดตายแทนที่จะตายเพราะแอปเปิลอาบยาพิษ

โหดจริงๆsad smile

#17 By namnampai on 2009-09-08 09:38

ตัดบทจากนิวชูโอ มาเป็น การ์ตูนอะตอม ด้ายงัยเนี่ย อยากด้ายความร้ ตอน check in ซ๊าด้วย เหะๆ Hot! Hot!

#16 By on 2009-09-08 09:12

ตอนนี้ทำให้คิดร่วมไปด้วยเลยครับ Hot!

#15 By Seam - C on 2009-09-08 08:23

เล่าได้เพลินดี ชอบตรงที่สามารถเล่าเรื่องโดยไม่ต้องมีรูปแต่คนอ่านเข้าใจและนึกภาพออกได้เลยอะค่ะ

เราก็คิดถึงมิสเอ็กซ์ เหมือนกันนะ
แต่แบบนี้แหละดีแล้ว ให้มิสเอ็กซ์พักผ่อนไปก่อน

#14 By PoY on 2009-09-08 07:54

ไม่รู้มาก่อนเลยว่าเบื้องหลังนิทานสวยหรูจะมีตลกร้ายซ่อนอยู่ wink
เพิ่มเติม

ผู้ใหญ่ก็คือเด็กตัวโตๆ คนหนึ่ง

big smile big smile confused smile

#12 By h|b|b on 2009-09-08 02:41

เหมือนช่วงทะเลสงบ ก่อนพายุเข้าเลยค่ะbig smile

#11 By Variety-Phet on 2009-09-08 01:30

ความจริงอันโหดร้ายของนิทานเด็ก !
จริงเหรอค่ะเนี่ย !?
น่ากลัวแหะ.. แต่ก็มันก็คงเป็นความจริงของโลกมนุษย์สินะ~ = =

ส่วนเรื่องเจ้าหนูอะตอมไม่เคยอ่านเลยค่ะ เคยแต่ได้ยินชื่อ
สงสัยเกิดไม่ทันยุคนั้น.. ฮ่ะๆๆ ;p

ตอนนี้ มีสาระมากๆค่ะ
แต่ มิสเอ็กซ์เริ่มอาฆาตแค้นอยู่ที่มุมเล็กๆ แล้วนะค่ะ.. คิกคิก~

#10 By littlegiftz on 2009-09-08 01:13

หืมๆๆ ตอนนี้รู้สึกสาระมากๆครับ~
แฝงข้อคิดติดกลับไปด้วย

เรื่องนิทานนั่นจริงหรอ!?
(โหดร้ายจริงๆด้วยแหะ)sad smile





อ้ะ!

ให้ตายซิ!



ผมคิดถึง 'มิสเอ็กซ์' ซะแล้ว~!
55555 big smile

#9 By Daisuke*-0- on 2009-09-08 00:48

ตอนเด็กๆผมก็คิดว่าเกียวโตเหมือนกับโตเกียวเหมือนกันครับ >_<

#8 By Elta_kung on 2009-09-08 00:21

เริ่มอยากอ่าน/ดู เจ้าหนูอะตอมซะแล้วสิครับ (ผมรู้จัก แต่ไม่เคยได้อ่านหรือดูเนื้อเรื่องเลยครับsad smile)

#7 By SkyKiD on 2009-09-07 23:59

เรื่องนิทานๆนั่นจริงหรอเนี่ย ไปเอามาจากไหน...

#6 By #G~nap# on 2009-09-07 23:53

ตอนเด็กๆก็งงๆกับโตเกียว/เกียวโตเหมือนกันค่ะ แหะ แหะ sad smile

#5 By NOOPLOY^-^ on 2009-09-07 23:25

การ์ตูนเล่มสีทองของฟุจิโกะ F ฟุจิอะ นั่นก็Dark side เลยopen-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile
น่าจะมีภาพปลากรอบเนอะ ... ชอบสำนวน "หนาวจนหินปริ" มากๆ open-mounthed smile

#3 By ตุ้ย since 2006 on 2009-09-07 23:11

เอ่อ...
พวกนิทานสโนวไวท์ที่มีเบื้องหลังนี่
ผมไม่เคยได้ยินแฮะ เพิ่งรู้นะครับเนี่ย...

เจ้าหนูอะตอมก็แค่เคยดูผ่านๆ...

แต่พอกล่าวถึง มันก็ซึ้งเหมือนกันนะครับเนี่ย
เพราะว่า ทุกอย่างมันไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้
มันเลยไม่ใช่คน...


เฝ้ารอติดตามตอนต่อไป กับนางมารร้ายในเจแปนopen-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile

#2 By ซับบาธ... on 2009-09-07 23:07

อยากอ่านอะตอมมมม แบกมาให้ยืมหน่อย

#1 By plariex on 2009-09-07 23:05